۲ آبان ۱۴۰۵· ۶ دقیقه مطالعه
سرور اختصاصی یک سرور فیزیکی کامل است که فقط در اختیار شماست. انتخاب درست مشخصات آن، هم کارایی سرویس را تضمین می‌کند و هم از هزینه‌ی اضافه جلوگیری می‌کند. در این راهنما مهم‌ترین اجزای سرور اختصاصی را بررسی می‌کنیم.
پردازنده (CPU)
برای وب‌سایت و پایگاه‌داده‌های معمولی، فرکانس بالای هر هسته مهم‌تر است؛ برای مجازی‌سازی، کانتینرها و پردازش موازی، تعداد هسته‌ها. پردازنده‌های سری سرور (مثل Intel Xeon و AMD EPYC) از حافظه‌ی ECC و رم بیشتر پشتیبانی می‌کنند.
حافظه (RAM)
پایگاه‌داده و مجازی‌سازی بیشترین رم را می‌خواهند. حداقل منطقی برای سرور اختصاصی امروز ۳۲ گیگابایت است و برای مجازی‌سازی یا پایگاه‌داده‌ی بزرگ، ۱۲۸ گیگابایت یا بیشتر. رم ECC خطاهای حافظه را تصحیح می‌کند و برای سرور ضروری است.
دیسک و RAID
| نوع دیسک | سرعت | کاربرد |
|---|---|---|
| HDD | کم | بایگانی و پشتیبان‌گیری حجیم |
| SSD (SATA) | زیاد | وب‌سایت و سرویس‌های عمومی |
| NVMe | خیلی زیاد | پایگاه‌داده و بار سنگین ورودی/خروجی |
شبکه، پهنای باند و IP
سرعت پورت (۱ یا ۱۰ گیگابیت)، نوع پهنای باند (ترافیکی یا تضمینی)، تعداد IPv4 و پشتیبانی IPv6 را بر اساس الگوی ترافیک سرویس انتخاب کنید. برای سرویس‌هایی که کاربرانشان داخل ایران هستند، سرور در دیتاسنتر داخلی تأخیر کمتری دارد.
سرور اختصاصی یا کولوکیشن؟
اگر نمی‌خواهید سرور بخرید و درگیر گارانتی و تعمیر شوید، سرور اختصاصی؛ اگر سخت‌افزار خودتان را دارید یا برنامه‌ی چندساله دارید، کولوکیشن معمولاً به‌صرفه‌تر است.
پرسش‌های متداول
سرور اختصاصی با سرور مجازی چه فرقی دارد؟
در سرور اختصاصی کل یک سرور فیزیکی فقط مال شماست؛ در سرور مجازی منابع یک سرور میان چند کاربر تقسیم می‌شود.
برای یک فروشگاه اینترنتی پربازدید چه مشخصاتی کافی است؟
معمولاً پردازنده‌ی ۸ تا ۱۶ هسته‌ای، ۳۲ تا ۶۴ گیگابایت رم و دو دیسک SSD یا NVMe در RAID 1 نقطه‌ی شروع خوبی است؛ بسته به ترافیک قابل ارتقاست.
سرور اختصاصی در ایران بهتر است یا خارج؟
اگر کاربران شما در ایران هستند، سرور داخلی تأخیر کمتر، پایداری بیشتر در قطعی‌های بین‌الملل و امکان پرداخت ریالی دارد.